Over mij
"Rouw hoeft niet opgelost te worden. Wel gezien, gehoord en erkend.”
Van jongs af aan ben ik nieuwsgierig geweest naar wat mensen beweegt. Naar wat zichtbaar is, maar ook naar wat onder de oppervlakte leeft. Misschien omdat ik zelf al vroeg aanvoelde wat er in mijn omgeving speelde. Ik keek, luisterde en voelde veel, vaak nog voordat er woorden voor waren. Die nieuwsgierigheid naar mensen en hun verhalen is altijd gebleven.
In mijn eigen leven heb ik ervaren dat verlies vele gezichten kent. Verlies van veiligheid, van vanzelfsprekendheid, van werk, van verwachtingen en van het beeld dat je hebt van hoe het leven zou lopen. Als moeder van een zoon met een ernstig meervoudige beperking ervaar ik daarnaast wat het betekent om te leven met levend verlies: een vorm van rouw die niet eindigt, maar steeds opnieuw om aandacht vraagt. Daardoor heb ik ook een extra warm hart voor brussen, en in het bijzonder voor mijn eigen dochter.
Jarenlang dacht ik dat altijd doorgaan gewoon bij mij hoorde. Ik hield alle ballen hoog, sliep weinig en was alweer met het volgende bezig voordat het vorige was afgerond. Pas later ontdekte ik dat dit niet zozeer iets zei over wie ik ben, maar over hoe ik had leren overleven. Ik ging begrijpen hoe verlies, hechting en ervaringen uit het verleden invloed hebben op de manier waarop we reageren wanneer het leven ons uit balans brengt. Ook ontdekte ik dat de manier waarop we overleven vaak verbonden is met wat we hebben verloren.
Dat inzicht vormt de basis van mijn werk. Niet om mensen te vertellen hoe zij moeten rouwen, maar om samen te onderzoeken wat hun manier van overleven hen heeft gebracht, waar die bescherming ooit nodig was en of die vandaag nog helpend is.
Mijn eigen ervaringen, mijn werk in de zorg en begeleiding en mijn opleidingen rondom verlies hebben mij gebracht waar ik nu ben: bij CAR Verliesbegeleiding.
Ik vind het belangrijk dat er ruimte is voor ieder verhaal. Zonder oordeel, zonder haast en zonder dat je hoeft uit te leggen waarom je voelt wat je voelt.
Carly van der Linden- van Herk
"Hoe je overleeft, is altijd verbonden met wat je hebt verloren."
Misschien herken je dit:
- "Ik merk dat dit verlies me meer doet dan ik had verwacht."
- Iedereen gaat verder, maar ik loop ergens achter."
- "Ik wil iemand ondersteunen, maar weet niet hoe."
- "Binnen onze organisatie weten we eigenlijk niet goed hoe we met rouw omgaan."
- "Ik weet niet precies wat ik nodig heb. Ik weet alleen dat er iets is."
Informeer naar de mogelijkheden.
Opleiding en ervaring
Naast mijn persoonlijke ervaringen neem ik ruime kennis en praktijkervaring mee vanuit de zorg en mijn post-hbo-opleiding Rouw en Verlies bij Land van Rouw.
Ik werkte binnen de (forensische) psychiatrie als sociotherapeut. Dit bracht me veelvuldig in aanraking met suïcidaliteit, crisis en de gevolgen daarvan voor cliënten en hun omgeving.
Toen ik later als ambulant begeleider in de wijk ging werken, ontdekte ik dat er achter de voordeur vaak veel meer gebeurt dan we soms beseffen. Daarnaast begeleidde ik ouders, kinderen en gezinnen als KOPP-consulente en ondersteunde ik zelfhulpgroepen waarin herkenning en verbinding centraal stonden. Ook gaf ik gastlessen aan studenten en zorgprofessionals.
Deze ervaringen hebben mij geleerd om verder te kijken dan wat zichtbaar is. Achter gedrag, emoties en hulpvragen schuilt vaak een verhaal. Door nieuwsgierig te blijven en aan te sluiten bij wat iemand nodig heeft, ontstaat ruimte voor vertrouwen en verbinding.
Ook nu blijf ik verbonden met de praktijk als ambulant begeleider van mensen met een licht verstandelijke beperking en een complexe zorgvraag.
De combinatie van mijn persoonlijke ervaringen, professionele kennis en praktijkervaring vormt de basis van CAR-verliesbegeleiding. Ik kijk niet alleen naar wat iemand heeft verloren, maar ook naar hoe iemand heeft leren omgaan met wat er op zijn of haar pad kwam.
